Siorbanie

Z zielonkawego naparu smużka pary się unosi.
Aromatem już w całym mieszkaniu kusi.
Drobny osad już przy denku filiżanki,
Można użyć kubka można też i szklanki.

Złapałem za ucho pociągam ustami.
(siorb, siorb)

Kochanie nie siorb! - Słyszę za drzwiami...
Jesteś niegrzeczny, niewychowany...
Nawet się nie waż robić tak u mamy.

Odkładam herbatę i zwracam się do mej damy:

Moja droga nie przesadzaj z niewychowaniem
Przy herbacie dobrze czuję się z chlipaniem.
To pomaga głębię smaku wydobyć z naparu
Z siorbaniem o wiele lepszy smak wywaru.

Spogląda na mnie moja miła bez uśmiechu...
Odpowiadam jej w pośpiechu:

Obiecuję Tobie, tak jak tu stoję
Będę siorbał sam, bądź jak jesteśmy we dwoje.
U mamy zaniecham tego czynu 
Będę pijał małe ilości płynów.


Kazimierz Kaczorowski 12.12.2015

Dzień dobry

O poranku zapukałeś w szybę.
Dzień dobry - szepnąłeś na ucho.
Odsłoniłem roletę i rozpromieniłem się szczerze
Podałem Ci rękę pełen entuzjazmu.

Towarzyszyłeś mi od przebudzenia
Do godziny połudnowej.
Raz promieniowałeś ciepłem,
Raz orzeźwiony mżawką.

Nie pozwoliłeś się nudzić.
Nie dane mi było wyjśc z domu.
Nie zrobiłem prania.
Liczyo się to, że byłeś.

Wypiłem z Tobą kawę
Taką jak lubię.
Nie za słodką nie lurę

Za to, że byłeś.
Za to, że będziesz.

Dziękuję.

K.Kaczorowski 4.01.2017

160104012017 deszcz na szkle 

W powietrzu woń kasztanowa.
Brunatne i czerwone liście na betonie
Wilgną w dni powszednio deszczowe.
Obojętnieją na podmuch wiatru zachodniego,
Popychane w bezsilności swojej
Ku destynacji nieuniknionej.

Wspomnienia dziecinne nawiedzają
Z rzadka gdy pachnie świeżą trawą,
kasztanem lub mleczami żółtemi.
Ostatnie latem owocują srebrzystym puchem
Co wiatr rozwiewa na trzy strony świata.

Niezatarte spacery z rudo białą psiną,
Pachnące raz błotem raz mierzwą skropione.
Raz szczęściem przepełnione raz złością...
Rozkwitał uśmiech wraz z przebiśniegami.

Kiedy biała powłoczka okrywała okiennice,
Ubierało się puchową kurtkę i rękawice.
Gdy już biały pan stał na podwórzu
Cytrusowa woń roznosiła się po domu.

Kazimierz Kaczorowski 7.11.2016-2.01.2017

Kiedy budzą się w Tobie demony.
Namawiają Cię do rzeczy niespokojnych.
Łapią Cię za kostki i pozbawiają uśmiechu.
Nie udowodnisz im, że jesteś silny
Bez wiary i miłości. Bez tych wartości
Jesteś stracony, choć byś miał nadzieję
Na pomoc anielską i opatrzność losu.
Obudź się, uwierz, kochaj i bądź sobą.

K.Kaczorowski. 2.01.2017

Gdzieś tam

Czekasz gdzieś tam

Tęsknisz za bliskością

Pragniesz bezieczeństwa

Dotyku ust i dłoni

Szukasz miłości w oddali

Martwisz się o nas
Chociaż się jeszcze nie znamy.