No. 223

Krzyk wyrwał ze spokojnego snu me ciało.

Otwarte oczy w wielkim osłupieniu.

Śledziły białe ściany, szpitalne łóżko,

Lodowate kafelki, które zmroziły mi stopy...

Albo coś co przypominało, że je kiedyś miałem.

Wciąż nie mogę uwierzyć, że tu trafiliśmy.

Inni, gorsi, wyjątkowo upośledzeni przez los...

Echo rozbrzmiało ponownie po pustym korytarzu

Celnie trafiło do pokoju numer 223.

 Kazimierz Kaczorowski ("Nowy świat", maj 2014)

Inni

Byłem "Tam"
Widziałem
Nie wierzyłem
W to co robią tam takim jak ja
Wysławieni chociaż przeklinani
Wielcy choć wzgardzeni
Przykuci do łóżek i krzeseł
Podpięci pod tysiące wolt
Owinięci w białe płaszcze
Które krzyżują z tyłu dłonie
Mililitry krwi podzielone
Na kilkanaście probówek
Gdzie każda zostanie zbadana
Inaczej niż pozostałe
Kilometry kabli i czujników
Przypiętych do ciała
I w końcu te cztery szare ściany
kuloodporne weneckie lustro
I tytanowe drzwi których otwarcie
zwiastuję nową erę nowy świat
Nowy niekoniecznie lepszy
ale nic nie będzie już takie samo.

                      Kazimierz Kaczorowski ("Nowy świat", luty 2012)