Wysyłałem od lat sygnały
Jak plamy na słońcu
Niedostrzegane gołym okiem

Choć różnymi ścieżkami podążałem
Ta sama droga przebyta
Innych śladów brak

Me dłonie sięgały w dal
Podnosiły wspierały
Niedocenione odciskami

Już nie wypatruję waszych brwi
Opuściłem galaktykę złudzeń
Pędzę przed siebie

Kosmiczny pył.

Opcja

Od początku była opcją jedną z wielu
On zaś przedmiotem jej fantazji
Dziś ona mówi przyjacielu
On szuka w innej okazji

Kazimierz Kaczorowski

Nie chciała

Nie chciała słyszeć kłamstwa z jego ust
sama kłamała
Innego kochała po cichu
po nocach łkała
Emocje wzbierazły z każdym milczeniem
sprawy tuszowała
Kochać to przecież tak wiele
rady nie dawała
Łzy roniła przez własną głupotę
przyznać się nie chciała
Ani razu nie myślała by wyjawić prawdę
 innych uprzedzała
Może właściwie może w jej osądach
ta druga osoba i tak sie dowiedziała

Lalka

Lalka

Już Ci się znudziła, nie masz chęci się bawić

Znajdziesz sobie nową,lepszą tę rzucasz w kąt.

Czujesz się jak ekshibicjonista w letnie popołudnie.

Już nie ważne kim dla Ciebie była ta kolejna...

Spogląda na Ciebie ukradkiem z odrazą...

Była Twą ulubioną, przestała bawić tak prędko.

Już nową masz w dłoni,owijasz między palcami.

To piękne uczucie świeżości między ustami.

Oczy Ci świecą żądza władania i posiadania...

Nie pragniesz więcej niż mogą Ci dać.

Chcesz mieć to na wyłączność, sam/sama wiesz.

Ja tylko jak Mariusz Max Kolonko mówię jak jest.

K.Kaczorowski

Zabawka

Dla niej byłem tylko zabawką z dwoma przyciskami. Na pierwszym widniało "Kochaj mnie", na drugim "Nie rób sobie nadziei". Los chciał, że naciskała je na przemian, nigdy równocześnie.

Kazimierz Kaczorowski

Jedna impreza.

To była sobota ruszyłam do klubu by się pobawić

Jakąś przyjemność z życia sobie sprawić.

Wiadomo jak to jest kiedy się ma siedemnaście lat

Przed tobą otworem stoi cały świat.

Tańczyłam na parkiecie było już dość ciemno

Podszedł do mnie chłopak zaczął tańczyć ze mną.

Zaprosił mnie do baru na imie miał Arek

Już po minucie siedzieliśmy przy barze.

Zaczęło się niewinne od lampki szampana.

Przy barze poznałam jeszcze Szczepana.

Obudziłam się rankiem całkiem zszokowana.

leżałam w szpitalnym łóźku cała poszarpana.

Obolałe ręce, obolałe uda i cisza na sali

Gdzieś słychać stukot obcasów w oddali.

Co się stało? skąd sie tam wziełam? Nic nie pamiętałam.

Ostatnie co sobie przypomniałam na parkiecie wymiatałam.

Do sali weszła pielęgniarka za nią lekarz z nowiną

Że za chwile jeśli chcę zobaczę się z rodziną.

Wiele pytań przez głowę się tłoczyło.

Panie doktorze dlaczego tu jestem? Co się wydarzyło?

Spytałam, byłam obolala i bardzo zmęczona.

"Droga pani została pani odurzona i zgwałcona.

Skutkiem braku pamięci był narkotyk,

który zatraca pamięć i znieczula dotyk"

Nie mogłam się powstrzymać, wybuchłam płaczem

Nie wiedzialam jeszcze co przez tą imprezę tracę.

"Jest jeszcze jedna, bardzo przykra sprawa proszę pani"

nie myślałm, że coś mnie jeszcze bardziej dziś zrani

Lekarz podszedł złapał mnie za rękę,

na krześle zobaczyłam poszarpaną sukienkę

którą jeszcze niedawno nosiłam na sobie

"Lepiej niech  się pani teraz tego dowie"

Rzekł lekarz bardzo spokojnym głosem

"Ma pani hiv" - to było dla mnie wielkim ciosem.

"Niech się pani nie martwi z tym można żyć."

Byłam zdruzgotana, nie będe tego kryć

zemdlałam.

Ja tego nie chciałam...

Nie chciałam uwierzyć w słowa doktora

Dlaczego akurat ja , dlaczego ja jestem chora!!?

Już trzeci miesiąc borykam się z moją chorobą

Lecz już nie jestem tą samą osobą.

Nie walcze z tym sama i sama nie jestem niszczona

Jeszcze jest coś, a raczej ktoś, właściwie ona...

W moim łonie malutka duszyczka, malutkie stworzenie,

Które jest skazane na życiowe cierpienie.

Dlaczego!! O zgrozo dlaczego tak się stało!?

Chciała bym by to dziecko mojego brzemienia nie doznało.

Do czego się przyczyniła moja głupota i naiwność

Teraz co mi pozostało to tylko bezsilność.

I to co nieuniknione... 

a moje serce na zawsze zranione.

Kazimierz Kaczorowski