Szczęście

- Potrzebuję pomocy - natychmiast - inaczej oszaleję! Mieszkamy w małym
pokoju - moja żona, moje dzieci i moi teściowie. Jesteśmy na granicy wytrzymałości,
krzyczymy i wrzeszczymy na siebie. Ten pokój - to piekło!
- Czy obiecujesz, że spełnisz wszystko, co ci polecę - powiedział
Mistrz z wielką powagą.
- Przysięgam, że spełnię wszystko.
Doskonale. Ile macie zwierząt?
- Krowę, kozę i sześć kur.
- Wprowadź je wszystkie do waszego pokoju.
I przyjdź do mnie za tydzień.
Uczeń przeraził się, ale przecież obiecał być posłusznym.
Wprowadził zwierzęta do pokoju.
Wrócił po tygodniu, w stanie godnym politowania, i skarżył się:
- Jestem kłębkiem nerwów. Ten brud, smród i hałas! Wkrótce chyba wszyscy
postradamy zmysły!
- Wracaj do domu - powiedział Mistrz - i wyprowadź zwierzęta z pokoju.
Człowiek pobiegł szybko do domu. Następnego dnia wrócił, promieniejąc z
radości.
- Jak cudowne jest życie! Wyprowadziliśmy zwierzęta. Nasz dom stał się rajem.
Co za spokój, jak czysto i ile przestrzeni mamy dla siebie!

Rodzina

Boli mnie to ,że nie może być pięknie....

Obecność

- Gdzie mogę szukać Oświecenia?

- Tutaj.

- Kiedy się ono dokona?

- Teraz właśnie się dokonuje.

- Dlaczegoż go nie doświadczam?

- Dlatego, że nie patrzysz.

- Na co powinienem patrzeć?

- Na nic. Po prostu patrz.

- W co?

- W cokolwiek, na czym spoczną twoje oczy.

- Czy muszę patrzeć w jakiś specjalny sposób?

- Nie. W zwykły sposób.

- Ależ, czy ja nie patrzę zawsze w zwykły sposób?

- Nie.

- Dlaczego nie?

- Dlatego że, by patrzeć, musisz tu być.

Przeważnie jednak jesteś gdzie indziej.

- A. Mello

O umyśle kobiety

O umyśle kobiety...

Nie potrzebuje poznawać czegoś, czego i tak nie zrozumiem.
- Kazimierz Kaczorowski

Przywiązanie do przeszłości

- Nie wiem, co przyniesie mi dzień jutrzejszy, chce więc być

zawsze przygotowany – Powiedział raz zapobiegliwy uczeń do Mistrza- Boisz się „jutra” – a nie zdajesz sobie sprawy, że rozpamiętywanie „wczoraj” może być równie niebezpieczne. – odpowiedział Mistrz.